Kepçe kulak deformitesi, kulakların kafa ile yaptığı açının normalden daha geniş olması sonucu ortaya çıkan yaygın bir estetik durumdur. Çocukluk döneminden itibaren kişinin özgüvenini etkileyebilir ve sosyal yaşamda rahatsızlık yaratabilir.
Modern otoplasti cerrahisi artık yalnızca kulağı geriye yatırmayı değil, kulağın doğal anatomik kıvrımlarını yeniden oluşturarak yüz ile daha estetik bir uyum sağlamayı hedeflemektedir.
Geleneksel kepçe kulak ameliyatlarında çoğunlukla kıkırdak şekillendirme ve dikiş teknikleri kullanılırken, günümüzde daha doğal sonuçlar elde etmek için biyolojik destekli yeni yöntemler de gündeme gelmiştir. Bunlardan biri de Distally Based Perichondrio-Adipo-Dermal Flap olarak tanımlanan modern otoplasti yaklaşımıdır.
Kepçe kulak deformitesi genellikle iki temel anatomik nedene bağlıdır:
2016 yılında yayınlanan bilimsel bir çalışmada tanımlanan bu yaklaşım, klasik dikiş bazlı yöntemlerden farklı olarak biyolojik doku desteği kullanır.,
Bu teknikte kulak arkasındaki:
özel bir flep şeklinde hazırlanır ve yeni oluşturulan antihelikal kıvrımı desteklemek için kullanılır.
Bu sayede:
hedeflenmektedir.
Kulak gelişimi genellikle 6–7 yaş civarında büyük oranda tamamlanır. Bu nedenle otoplasti çocukluk döneminde güvenle uygulanabilir. Ancak erişkin yaşta yapılan kepçe kulak ameliyatları da oldukça yaygındır.
görülebilir.
Hastaların büyük kısmı kısa süre içinde sosyal yaşamına dönebilir. İlk dönemde koruyucu bant kullanımı önerilebilir.
Modern yüz estetiğinde amaç artık yalnızca deformiteyi düzeltmek değil, doğal ve dikkat çekmeyen sonuçlar elde etmektir. Kepçe kulak cerrahisinde de güncel yaklaşım:
“Ameliyat olmuş kulak” görünümünden uzak, doğal anatomik kıvrımları koruyan sonuçlar elde etmektir.
Bu nedenle kullanılan teknik kadar, cerrahi planlama ve kulak anatomisinin doğru değerlendirilmesi de büyük önem taşır.